Ekitaldien programazioa - Donostia Kultura

Documento de identidad  Zuhaitz Gurrutxagaren hirugarren bakarkako lana da. Aurrekoetan bezala, oraingo honetan ere, egiazko bizipen pertsonaletan oinarrituko da eta, besteak beste, bikote harremanen hausturak sortutako minaz, euskaldun ona izateko zailtasunaz, edota Nahasmendu Obsesibo Konpultsiboaren gaitza pairatzeak sexu harremanetan eragin ditzakeen buruhausteez ariko da.

Iraupena: 75 minutu

Toni Acosta da Una madre de película laneko protagonista Juan Carlos Rubioren zuzendaritzapean.

Eva Maríak, gaueko ordu txikietan, bere seme bakar eta oso maite Alejandroren mezu zehatz bat jaso du: bere gelan sartu behar da, eta, giltzarrapoz itxitako tiradera batean, agiri jakin bat bilatu behar du, ikasten ari den unibertsitate estatubatuarrerako berehala behar duelako. Berehala, alegia, "oraintxe bertan, astirik galdu gabe, ama". Alejandrok, ondo baino hobeto ezagutzen duenez ama, abisu ematen dio; ez dadila erori, abagune paregabea profitatuz, bere gauzetan kuxkuxean ibiltzeko tentazio gizatiarrean (batik bat amatiarrean). Eva Maríak zin egiten dio semeari agindutakoa zorrotz beteko duela, baina mandatua betetzen hasitakoan... Denok egin dugu bekaturen bat, ala? Izan ere, amak, zinemazale porrokatua izaki, ondo daki "tentazioa goian bizi dela", edo semearen tiradera sekretuaren barren-barrenean.

Informazio gehiago hemen. 

Carles Sansek ¡Por fin me voy! ikuskizuna aurkeztuko du.

Hauxe da Carles Sansek, lanbidean 45 urte baino gehiago igaro ondoren, egingo duen azken bira. Lehenik, ibilbide arrakastatsua izan zuen Triciclerekin, eta, gero, bakarka, ¡Por fin solo!-rekin. Oraingoan, agur esango die eszenatokiei ikuskizun berriarekin: ¡Por fin me voy!. Ikuskizunean, modu irrigarrian desmuntatzen du edonork, diotenez, lanetik erretiratzen denean egin behar omen duen jarduera mordoa. Carlesek, ezaugarri dituen eta Triciclera hain loturik dauden umore-estiloarekin eta keinuekin, banan-banan baztertuko ditu jarduera horiek guztiak zorroztasun eta asmamen handiz.

¡Por fin me voy! izan ez da ohiko bakarrizketa bat, pertsonaia bakarreko antzerki-ikuskizuna baizik, zeinak antzezlearen pasadizoak, iritziak eta fantasiak azaltzen baititu ikusleei etengabe barre eginaraziz.

Eszenatokien gainean zuzenean ikusteko azken aukera da honakoa ikusleentzat.

Informazio gehigarria hemen. 

Ainhoa Etxebarriak eta Ugaitz Alegriak Tongola ikuskizun komikoa aurkeztuko dute. 

Tongolara bakarrik, bikotearekin, kuadrilarekin, konpainia ez hain onarekin... etor zaitezke. Baina zatozen horrekin zatozela ere, tongolero bi hauen konpainiaz disfrutatuko duzu. Tonbola itxurako tongo hau aitzakia baino ez da bi aktore hauek beraien bizitzako porrotez, frustrazioez eta beste hainbat tragediez hitz egiteko. Tongola: bakarrizketak, umorea, tongoa. Ah!!! Eta sariren bat irabazteko aukera paregabea. Ederra pagotxa!!!

Bi artista polifazetiko hauek barrea, musika eta jolasak uztartzen dituzte show honetan, eta sariren bat ere egon liteke jokoan… edo agian, oparirik onena bien konpainiaz gozatzeko aukera izatea da. Ezustekoak, hori bai, ziurtatuta daude. Tongola ikuskizun bat baino askoz gehiago da: ustekabekoak, inprobisazioa eta publikoarekiko konplizitatea uztartzen dituen joko eszeniko bat da. Elkarreragina giltzarri da euskarazko umorea ikuspegi garaikide eta hurbil batetik ospatzen duen proposamen honetan. Ozen barre egiteko eta jaia irribarrez bizitzeko gonbidapen bat da.

Jose Cruz Gurrutxaga eta María Cruickshank aktoreek Stand ieup komedy aurkeztuko dute.

Denok ezagutzen dugu stand up comedy deritzona, baina ez horrela. Euskaraz, gertukoa, zuzena eta gaur egungo gizarteari begira. Stand ieup umorezko bakarrizketa ikuskizun bat da, non Jose Cruz Gurrutxaga eta María Cruickshank agertokira igotzen diren ikusleekin konplizitate zuzena sortzeko prest. Bi ahots, bi begirada, baina helburu bakarra: barre egitea… eta pentsaraztea.

Jose Cruzek bere izaera errebelde eta bihurriari eutsiz, egunerokoari buelta emango dio ironiaz eta probokazioz, sistemari keinuka eta publikoarekin jolasean.

Bestetik, Mariak umorea erabiliko du gaur egungo gizartea aztertzeko: berdintasuna, sare sozialak, identitatea edo emakumeek jasaten dituzten presioak mahai gainean jarriz, zintzotasunez eta gertutasunez. Ikuskizunak ikusle eta umoristaren arteko harremanean jartzen du fokua: “hemen denok dugu paper bat. Haiek istorioak kontatzen dituzte; zuk barre egin… edo saiatu behintzat”.

Eguneroko egoerak, kontraesanak eta galderak umorearen bidez lantzen dira, egia eta fikzioaren arteko mugan. Azken finean, bizitza konplexua bada ere… Life is Simpol.

Ana Ruiz eta Álex Gadea protagonista dituen Un viaje sin retorno Chelito eta Federicori buruzko istorioa da. Jende arrunta dira, baina, istripuz, ikuskizunaren mundu hauskorrean sartuko dira, eta ez dira kalterik gabe irtengo. 50etako Espainian kokatutako amodio eta biziraupen istorio honetan, galdutakoa, uko egindakoa eta amets zapuztuak ezkutatzen ditu arrakastak. Garai hartako musika berpizten da ikuskizunean, orduko Chelito Gallardo artistaren pertsonaiaren bidez.

Ernesto Caballerok zuzentzen duen komedia dramatikoa hau arrakastaren fantasiari eta horren ondorioei buruzko alegoria bat da. Eta premisa hau du oinarrian: arrakasta ez da bidelagun ona beti.

Informazio gehigarria hemen. 

Andoni Agirregomezkorta eta Oihana Maritorena dira Tigrea antzezlaneko protagonistak.

Garapen pertsonalean aditua den espezialista batek argazki batzuk egin behar ditu igandeko gehigarri baterako. Argazki saioa egin behar duen emakumea une pertsonal txarra pasatzen ari da. Coach-a motibazio-errezeta mota guztiekin positibotasuna transmititzen saiatzen da baina argazkilariak coach-aren aholkuei sinesgarritasun handirik ez die ematen.

Horretan daudela, zorigaiztoko gertaera batzuk espezialistaren bizitza kolpatuko dute eta argazkilariari ematen dizkion errezetak bere buruari nola aplikatu ez du jakingo.

Egilea: Ramon Madaula. Zuzendaria: Begoña Bilbao Lejarzegi. Interpreteak: Andoni Agirregomezkorta, Oihana Maritorena. Itzulpena: Martin Agirre. Eszenografia: Asier Sancho Senosiain. Jantzien diseinua: Leire Santillan. Argiztapena: Julen Zaballa. Teknikoa: Alfredo Medina Lirio. Argazkiak: David Vicente. Kartela: David Sueiro. Aholkularitza juridikoa: Hator. Asegurogintza: Fremap. Ekoizpen exekutiboa: Martin Agirre. Ekoizpen arduraduna: Xabier Agirre. Ekoizpena: Txalo.

Donosti 1987. Un asunto de txapelas antzezlanak iraganera bidaiatzen du, umoretik abiatuta, eta Gorka Aginagaldek eta Txemi Parrak antzeztuta. Gaur egungoaren oso bestelako erretratu bat. Nolanahi ere, hiriaren azalean begiztatzen diren ezberdintasunak ez dira hainbeste hiriaren barrura begiratzean. Garai hartako jendearen portaera asko errepikatu egiten dira, eta giroa, tarteka, oso antzekoa da. Are gehiago kontuan hartzen badugu aldatzen ez den eta istorioaren ardatzetako bat den gauza bat: Reala. Txuri-urdinak Kopako finala jokatzeko zorian daude; Atletico Madril izango dute aurkari. Testuinguru horretan, Aitor Tilla Txetxu Txintxarreta ikaskide ohiak zuzentzen duen Txapelas Txetxintxako bulegoetara joan da lan bila, eta hautaketa-prozesu bitxia egin beharko du. Ikusleek ikusiko dute ezer ez dela ematen duena.

Zuzendaria: Gurutze Beitia. Intérpreteak: Gorka Aginagalde, Txemi Parra. Gidoia: Txemi Parra. Ekoizpena: Cid FCA! comunicación y producción, Alternativas Innovadoras Tato.

Asesinato para dos suspense-film klasikoei egindako omenaldi burutsua da, barrez lehertzeko moduko musikala, bi antzezlek makina bat pertsonaia jokatzen dituztena istorioan zehar, pianoa jotzeaz gain.

Marcus Moscowitz ofizialak detektibe izatea du amets. Zorigaiztoko gau batez, Arthur Whitney eleberrigile ospetsua etxeko besaulkian erailko dute. Parada ezin hobea da hark sen hutsezina frogatu eta hiltzailea aurkitu dezan... Kontua da susmagarriak hamabi direla. Nor izan da krimenaren egilea? Haren alarguna, Dhalia? Haren psikologoa, Griff doktorea? Paulette Lewis dantzari ospetsua? Harry eta Anne bizilagun jasangaitzak? Marcus Moscowitzek (Mikel Herzog) ordubete eskas dauka hamabi susmagarriak (Didac Flores) galdekatu eta krimena argitzeko.

7 PREMIOFF sari irabazi zituen: Off musikalik onena, antzezle nabarmenik onena, zuzendaririk onena, musika-zuzendaririk onena, antzezle nagusirik onena, musikalik onena eta Broadway Off musikalik onena.

Informazio gehigarria hemen. 

Pablo Puyol, Miguel Ángel Martín eta Álvaro Carrero dira Nada ikuskizunaren protagonistak. 

Ezerez: edozein gauza edo izakiren gabezia erabatekoa. Hutsune-sentsazioa. Deus ez. Lucas, Mateo eta Juan adiskideak dira, eta beren zorigaiztoko patuari zentzua ematen lagunduko dien amaiera handi baten bila ari dira. Apokalipsiaren atarian daude.

Eta blokeatuta daude. Izan ere, sinetsi edo ez, Apokalipsiak edonor uzten du blokeatuta. Ezerezaren erdian daude, zehazki zer egin ez dakitela. Lucasek azken gurari bat eskatuko die lagunei. Mateok eta Juanek ez dute uste betetzeko gai direnik. Zein da ba guraria? Zer izan liteke horren zaila? Bertan da Apokalipsia.

Oso denbora gutxi geratzen da dena amaitzeko. Ezerezaren erdian daude. Eta ezerezean, ezin da ezer egin.

Fernando Albizu, Álvaro Quintana eta Gloria Albalate dira Goteras ikuskizunaren protagonistak. 

Toni etorkizun oparoa duen antzerkigile gaztea da. Gau batean, teilatuan itogin batzuk agertuko dira. Etxeko gorabehera soila izan beharko lukeena, bere bizitzako unerik garrantzitsuena bihurtuko da azkenean, bizilaguna hogeita hamar urte geroagoko Toni bera dela jakiten duenean. Badirudi etorkizunean gauzak ez direla Tonik uste zuen bezala joan, eta bi erreplikak orainaldian huts egin duena aldatzen saiatuko dira, ahalik eta etorkizunik onena lortzeko.

Ikuskizun honek antzerkian oso ohikoa ez den genero batekin jolastu nahi du: zientzia fikzioa. Elkarrizketak eta jolas eszenografikoak abiapuntu hartuta, obrak denboran zehar bidaiatu nahi du, zahartzearen esanahiaz, itxaropenen eta errealitate gordinaren arteko borrokaz eta arrakastaren balioaz hausnartuta. Eta dena komedia bistatik galdu gabe. Izan ere, zure etorkizuneko niarekin topo egitea eta zeure burua inoiz imajinatuko ez zenukeen zerbaitetan bihurtuta ikustea tragikoki komikoa izan daiteke.

Informazio gehigarria hemen. 

Dorleta Urretabizkaiaren Rigor Mortis ikuskizuna Antzerkigintza Berriak programaren proiektu irabazlea izan da. 

Hil berri den gizonaren inguruan emaztea, alaba, biloba eta bizilagun bat. Rigor mortisa saihesteko ahaleginean, familiako sekretuak aireratzen hasiko dira atzera bueltarik ez duen bidean. Familiaz, harremanez eta sekretuez mintzo den endreduzko komedia.

Donostiako Victoria Eugenia Antzokiak, Gasteizko Principal Antzokiak eta Bilboko Arriaga Antzokiak sustatutako Antzerkigintza Berriak programaren 2022ko proiektu irabazlea.

Egilea: Dorleta Urretabizkaia. Zuzendaria: Mireia Gabilondo. Zuzendari laguntzailea: Dorleta Urretabizkaia. Interpreteak: Joseba Apaolaza, Aizpea Goenaga, Garazi Urkola, Dorleta Urretabizkaia.

Salva Reina presenta su espectáculo Prohibido echarle cacahuetes al mono, donde su alter ego Chuki se sube al escenario a verlas venir. Se habla de actualidad, de situaciones cotidianas llevadas al extremo, improvisa con el público y hace lo que puede. Un espectáculo a veces gamberro y a veces tierno, basado en la fórmula del stand up comedy, lo que pasa es que no tiene ni idea de inglés.

Conocido por su carisma y habilidad para conectar con el público, Salva Reina trae su estilo único de comedia basado en las experiencias cotidianas y las situaciones absurdas de la vida. Su humor cercano y genuino conquista al público, mientras comparte historias hilarantes.